Mesazhi i pashkeve 2010

Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë

PASHKË 2010

ME GJITHË KËTO, KRISHTI U NGJALL

+Anastasi

Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë
Klerit dhe popullit shpresëtar e Orthodhoks,
Bij të shtrenjtë më Zotin,
“Nëse nuk u ngjall Krishti, besimi juaj është i kotë” (1Kor. 15:17)
Një mesazh tronditës mbizotëron në të kremten e sotme. I thjeshtë dhe plot kuptim: Krishti u ngjall! Dhe kumbon për dyzet ditë në mbarë botën orthodhokse. Bëhet fjalë për një siguri në të cilën Kisha mbështetet. Krishti u ngjall dhe bashkë me Të u ngjall natyra njerëzore që Ai mori.
Sigurisht, kjo Ngjarje tronditëse nuk është pranuar nga shumë vetë. Këtu në Shqipëri, në periudhën e errët të diktaturës ateiste, besimi dhe referimi në Ngjalljen e Krishtit, konsideroheshin krim. Me gjithë këto, shumë njerëz, në thellësi të zemrës së tyre, pohonin: Krishti u ngjall! Për më tepër, edhe sot ekzistojnë ideologji dhe fe që mohojnë Ngjalljen e Perëndinjeriut. Me gjithë këto, Krishti u ngjall!
Vetë nxënësit e Krishtit ngurruan për lajmin e parë të Ngjalljes. Por më pas shpalosën të gjitha fuqitë e tyre për të predikuar mesazhin gëzimprurës që ndryshoi historinë e njerëzimit. Apostull Pavli, i cili bashkë me apostujt e tjerë ngulmonte në ngjarjen e Ngjalljes, në letrën e tij drejtuar Korinthianëve formuloi në mënyrë absolute një hipotezë të vyer: “Nëse nuk u ngjall Krishti, predikimi ynë është i kotë, dhe besimi juaj i kotë” (1Kor. 15:14). Dhe pastaj përsëriti: “Po nëse nuk u ngjall Krishti, besimi juaj është i kotë dhe jeni ende në mëkatet tuaja” (1 Kor. 15:17). Pa sigurinë e Ngjalljes, besimi i krishterë është “i zbrazët”, bosh, pa përmbajtje esenciale dhe “i kotë”, i padobishëm.
Kjo fjalë tingëllon e ashpër, por përbën esencën e Ungjillit. Nëse hiqet Ngjallja, e tërë ngrehina e krishterë rrëzohet. Nuk shpëtojnë as idetë e jashtëzakonshme, as mësimet e mrekullueshme, as shembujt e admirueshëm. Elementi i vyer, unikal dhe jetëdhënës i Krishterimit është Ngjallja. Shumë do të preferonin një predikim të krishterë që do të kufizohej në mësime morale edukuese dhe gjëra të përgjithshme rreth reciprocitetit, barazisë, paqes, pa pasur predikimin rreth Ngjalljes. Por një “krishterim” i tillë është pa shije, jo i përsosur, pa frymë jete. Përfundimisht nuk është Krishterim.
Arsyetimi i Apostull Pavlit plotësohet në vargun pasardhës, “në shpresofshim në Krishtin vetëm në këtë jetë, jemi më të mjerët e gjithë njerëzve” (15:19). Nëse shpresa jonë e krishterë kufizohet vetëm në këtë jetë, atëherë jemi njerëzit më të mjerë dhe të denjë për t’u vajtuar. Por e vërteta është se Krishti është ngjallur duke u bërë pema e parë për ngjalljen e të fjeturve. “Po tani Krishti u ngjall prej së vdekurish; u bë pema e parë e atyre që kanë fjetur” (1 Kor. 20-21). Pavli e shtjellon më tej argumentimin e tij duke theksuar se të gjithë e kemi prejardhjen nga Adami, por shton se të gjithë ata që janë trupëzuar në Krishtin do të marrin pjesë në jetën e re. “Sikurse vdekja erdhi me anë njeriu, kështu edhe ngjallja e të vdekurve është me anë njeriu. Sepse sikurse të gjithë vdesin në Adamin, kështu edhe të gjithë do të marrin jetë në Krishtin” (1 Kor. 21-22). Krishti jo vetëm u ngjall, por ngriti dhe ngjalli bashkë me Veten natyrën njerëzore, të cilën mori.
Kisha Orthodhokse e shpall me këmbëngulje këtë siguri shpëtimtare, duke psalur në mënyrë të përsëritur “Krishti u ngjall!”. Dhe thekson në të njëjtën kohë: Ngjallja e Krishtit shpall se e vërteta është më e fuqishme sesa gënjeshtra; e mira është më e fortë sesa e keqja; dashuria është më e fuqishme se urrejtja; jeta është më e fortë se vdekja. Ungjilli nuk kufizohet vetëm në udhëzime morale. Vërteton edhe ngjalljen tonë ontologjike. Prandaj mbetet një mesazh gëzimprurës, i pandryshuar në shekuj.
Ne nuk jemi naivë, e dimë se shumë nga njerëzit tanë nuk e pranojnë “shpresën që ndodhet ndër ne”. Ndoshta me inat këmbëngulin për të mos e pranuar ose e quajnë të parëndësishme. Me gjithë këto, Krishti u ngjall! Nuk ka arsye ta fshehim se ngurrimi depërton edhe në zemrat e shumë të krishterëve. Por me gjithë ngurrimet dhe kundërshtitë, Krishti u Ngjall!
Këtë siguri ngjallësore Kisha jonë na fton ta jetojmë në mënyrë sa më të ndërgjegjshme në të kremten e sotme të ndritshme. Edhe pse ndonjëherë mendja jonë ka besim të pakët, Krishti u ngjall! Ajo që sot kërkohet është që ky besim të mbështetet brenda nesh, të bëhet më i qartë dhe i palëkundur. Dhe për më tepër, të shpallet me guxim në ambientin tonë, si në të afërmin dhe në të largëtin: Krishti u Ngjall!
Shekujt që kaluan dëshmojnë se besimi i krishterë ka qenë çdo gjë tjetër veçse jo “i zbrazët” dhe “i kotë”. Ky besim çeli horizonte të reja për pranimin e të Pashprehshmit me fjalë. U ofroi miliona njerëzve fuqi të pashtershme qëndrueshmërie, krijimi dhe përpjekjesh të mrekullueshme, i shfaqi ata protagonistë të përparimit dhe qytetërimit.
Vëllezërit e mi, le të gëzojmë Pashkën e sivjetshme, duke i kërkuar Zotit të Ngjallur të fuqizojë besimin tonë në Ngjalljen e Tij dhe të përforcojë mentalitetin tonë ngjallësor. Në atmosferën mbytëse që derdhet përreth nesh, e cila shpesh na e vështirëson frymëmarrjen dhe shikimin, drita ngjallësore le të hedhë dritë mbi mendimin tonë, le të ndriçojë mendjen dhe ndërgjegjen tonë, le të fuqizojë zemrën tonë. Sigurisht, realiteti i përditshëm me të cilin përballemi, padrejtësitë, privimet, nuk kanë reshtur së ekzistuari. Me gjithë këto, Krishti u ngjall! Sigurisht, dhimbjet nga të papriturat- varfëria, sëmundjet, vdekjet dhe të tjera të këqija- janë shpesh të padurueshme. Me gjithë këto, Krishti u ngjall!
Po, besojmë në Ngjalljen. Këtë e shpall fuqishëm ky tubim i yni i tërëndritshëm. Dhe besimi ynë nuk është “as bosh” dhe as “i kotë”. Është burim i tërëndritshëm i jetës dinamike dhe frytdhënëse. Krishti u Ngjall!

Me dashurinë e tërë shpirtit në Krishtin e Ngjallur,

+ Anastasi

Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë.

Messaggio pasquale del Patriarca Kirill

Russia - Messaggio pasquale del Patriarca Kirill

Messaggio pasquale del Patriarca di Mosca e di tutta la Russia, Kirill agli arcivescovi, pastori, monaci e tutti i figli fedeli della Chiesa ortodossa russa, pubblicato in 18 lingue dei paesi inclusi nello spazio canonico del Patriarcato di Mosca, e molti altri. Tra questi - russo, ucraino, bielorusso, moldavo, estone, lettone, lituana, kazako, turkmeni, tagiki, uzbeki, Azerbaijani, cinese, giapponese e inglese, tedesco, spagnolo, greco.

Cari arcivescovi, reverendi padri presbiteri, pii diaconi, monaci e monache, fratelli e sorelle!


Nella festa di Risurrezione del Signore, di luce e di salvezza, sono lieto di salutarvi cordialmente con le parole sempre grandi, ispirate dal vangelo di Pasqua:


Cristo è risorto!


In questa notte luminosa, noi stiamo nell’esaltazione universale della vita, perché l’evento che si è verificato molti secoli fa, nei pressi dell'antica Gerusalemme, ha rilevanza diretta per ognuno di noi. Inoltre, la risurrezione di Cristo ha valore veramente universale, perché il Salvatore ha donato la possibilità di vivere in unione di grazia con Dio ad ognuno che ha risposto alla Sua chiamata:"Venite, benedetti del Padre mio, ricevete in eredità il regno preparato per voi fin dalla fondazione del mondo" (Mt 25, 34) .


Pertanto, ora possiamo dire insieme con san Giovanni Crisostomo: "Nessuno piange per la sua miseria, perché il Regno è per tutti!". Celebrando la Risurrezione luminosa di Cristo, testimoniamo la verità di queste parole affinché ogni persona, anche l’ultimo peccatore, redento con il sangue di Cristo ha la speranza della salvezza. I nostri peccati, come i peccati di tutti gli uomini, sono stati riscattati con il sangue prezioso di Cristo crocifisso. Per accettare i frutti della Redenzione, dobbiamo avere la fede e ricevere il battesimo (v. Mar.16, 16). Della maggior parte dei nostri battezzati, pochi sono quelli che hanno fede, che può cambiare la vita.


Il cambiamento di vita in Cristo non significa solo un cambiamento in meglio. Questo cambiamento radicale porta l’uomo al trionfo della vita e alla pienezza dell’essere (cf. Ioan.10, 10) nel mondo attuale e in quello a venire.


Il giorno di Pasqua ci aiuta a sentire chiaramente il legame inestricabile non solo con gli eventi di due millenni fa, ma con il trionfo imminente della "verità eterna" (cfr: Dan. 9, 24), quando "Dio sarà tutto in tutti» (1 Cor 15, 28). Impariamo a vedere nella storia umana la realizzazione del disegno del Creatore, comprendendo la profondità della ricchezza, della saggezza e della sapienza di Dio "(cfr.: Roma. 11, 33), con la quale il Creatore conduce il genere umano alla salvezza.


La possibilità di guardare alla storia, alla luce della Risurrezione di Cristo, è particolarmente importante in questo periodo – in cui dominano le notizie dal mondo, quando le speranze e le aspirazioni dell'uomo sono limitate alle preoccupazioni a breve termine, e il tempo in rapido movimento fa sì che i nostri contemporanei dimenticano che "i giorni sono cattivi" (Efesini 5, 16). La vita attuale, con le sue paure e preoccupazioni, fa dimenticare il motivo più importante - la salvezza delle anime, la Provvidenza di Dio buona e perfetta.


La Risurrezione di Cristo aiuta tutti noi a superare il trambusto della vita quotidiana, a vedere la vera grandezza dell'amore divino per il bene del genere umano, fino alla Croce e alla morte. Ecco perché è così importante rendersi conto che la Risurrezione del Signore rinnova la natura umana, rafforzando ogni cristiano nel suo ministero della Chiesa, paese, società, famiglia, vicino di casa.


Notevoli difficoltà sono sopportate da gente comune e da intere nazioni: persone in tutto il mondo soffrono oggi a causa di conflitti, guerre, povertà, malattia, solitudine, angoscia della vita. Il mondo è alla ricerca disperata di una vita migliore, cercando di trovare le risposte alle loro domande attraverso la logica umana, le strategie politiche o le regole economiche. La storia della Chiesa ci mostra che si deve vivere la Parola di Dio. Quindi, alla luce della Risurrezione di Cristo, avrà senso ciò che sta accadendo, se acquisiremo la capacità di rispondere alle sfide più pericolose della modernità.


Che il Risorto Salvatore ispiri nelle nostre anime le intenzioni ferme di seguire i suoi comandamenti!


Condividiamo con l'altro la gioia di questo trionfo! Che riscalda i cuori di coloro che oggi sono nella sofferenza e in difficoltà. Che aiuti tutti gli uomini: vicini e lontani. Diamoci da fare diligentemente per la prosperità dei paesi in cui viviamo.


Rivolgo fervide preghiere al Signore affinché ci conceda una vita tranquilla e prospera. Che Dio conceda alla Chiesa il suo aiuto e la forza di servire diligentemente il suo popolo per il benessere spirituale, così che noi tutti possiamo crescere nella fede, nella speranza e nell’amore.


Ancora una volta rivolgo a voi dal profondo del mio cuore l’esclamazione della gioia pasquale solenne di Dio che ha distrutto la morte e ha fatto risuscitare con se tutta l'umanità:


Cristo è risorto!


Veramente Cristo è Risorto !

+ Kyrill
Patriarca di Mosca e di tutta la Russia

Mosca - Pasqua di Cristo 2010

Fonte: Decr Servizio Comunicazione; Traduzione di Natalia Guseva)

Divina Liturgia - Pasqua 2010

Vi presento le foto scattate durante

la Divina Liturgia pasquale


presso la Parrocchia Ortodossa


del Patriarcato di Mosca,


San Giovanni di Kronstadt, a Castrovillari (CS)

 

Ngjallja e Krishtit

Në shoqërinë njerëzore zenë një vend të veçantë festimet. Kjo vjen si një nevojë e brendshme e njeriut për tu shkëputur nga puna, anagazhimet dhe rutina e përditëshme, por në të njëjtën kohë dhe për të krijuar një marrëdhënie me të shkuarën duke e sjellur atë në përjetimin e së tashmes duke aspiruar dhe synuar të ardhmen. Festat të cilat shoqëria njerëzore feston mbështeten në ngjarje e persona dhe mbi të gjitha mbi mesazhin që ato transmetojnë. E tillë është dhe festa e Pashkës, të cilën këtë vit besimtarët e krishterë e festojnë më 4 Prill. Zanafillën e saj do ta gjejmë në zemrën e historisë fetare dhe kombëtare të popullit judaik.Gjendet në kapërcimin e detit të kuq në kohën kur populli i Izraelit në udhëheqjen e Moisiut (rreth shek XIV para Krishtit) u çlirua nga robëria egjiptiane dhe marshoi drejt tokës së premuar. Pikërisht “Pashka” e gjen rrënjën e vetë në fjalën aramaishte pasha apo hebraishte pesah, ku më e mundshme është e para. Kjo fjalë shpreh në mënyrë metaforike këtë kalim të popullit të Izraelit nga robëria egjiptiane drejt tokës së premtuar (Eksodi 12:13,23,27), por njëkohësisht shpreh dhe ceremoninë teleturgjikale me këngë dhe lutje rreth sakrificës (III Mbretërit 18:21,26). Kjo festohej gjithmonë në mbrëmje më 14 të muajit Abib ose Nisan (Eksodi 12:14, Levetiku 23:5). Festimi i Pashkës judaike kremtohej nëpërmjet një simbolike të trefishtë: Sakrifica qengjit më 14 ose 15 të muajit Nisan, ngrënia e bukës pa maja, sepse nuk kishin mundësi të merrnin maja apo brumë të ardhur kur u nisën nga Egjipti, si dhe ngrënia e barishteve të hidhura duke kujtuar në këtë mënyrë hidhërimet që kishin kaluar në tokën e Egjiptit. Pashka është një festë që vazhdon të festohet nga të krishterët, por që nuk i referohet kalimit të popullit izraelit nga robëria egjiptiane në tokën e premtuar. Për të krishterët Pashkë është momenti i kalimit nga vdekja në jetë dhe ky moment lidhet me personin e Jisu Krishtit, i cili ndryshoi rrënjësisht historinë njerëzore. Pashka e krishterë lidhet me Krishtin i cili “u ngjall së vdekurësh, me vdekje, vdekjen shkeli dhe të varrosurve jetën u fali” psalet në përlëshoren e ngjalljes. Gjatë shekullit II – III lindi problemi i festimit të Pashkës pasi në një pjesë e kishave të Azisë së Vogël e festojnë më 14 të muajit Nisan pavarësisht nga ditët e javës. Ndërsa në një pjesë tjetër Pashka festohej në të dielën e parë pas ekuinoksit pranveror. Në Sinodin e I-rë Ekumenik (325, në Nikea të Azisë së Vogël)) u vendos që Pashka të festohej në të dielën e parë pas ekuinoksit pranveror që bie nga 22 Marsi – 25 Prill sipas kalendarit Julian (për nder të emrit Jul Çezar, fillimet rreth vitit 44 para Krishtit). Por futja e kalendarit të ri, Grigorian (për nder të papa Grigorit të Romës, fillimet në vitin 1582 pas Krishtit) bën që koha e festimit të Pashkës të shkoj nga 3 Prilli – 8 Maj për shkak të një diference 13 ditësh midis tyre. Duhet thënë që të krishterët orthodhoksë asnjëherë nuk e festojnë Pashkën e tyre para ose të njëjtën ditë me Pashkën Judaike dhe konkretish këtë vit Pashka judaike festohet më 3 Prill ndërsa Pashka orthodhokse më 4 Prill. Gjithashtu duhet thënë se kishat orthodhokse ecin një pjesë me kalendarin Grigorian, ku një prej tyre është dhe Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë dhe një pjesë me kalendarin Julian e megjithatë të gjitha kishat orthodhokse e festojnë Pashkën në të njëjtën ditë, por në data kalendarike fetare të ndryshme. Kështu që të gjitha kishat orthodhokse do ta festojnë Pashkën më 4 Prill, por kjo datë është për ato që zbatojnë kalendarin grigorian, ndërsa për kishat që zbatojnë kalendarin julian në këtë ditë është data është 23 Mars.

Pashka për të krishterët do të thotë kalimi nga vdekja në jetë, festë kjo që lidhet me shumë ngjarje të rëndësishme, ku më thelbësore janë Kryqëzimi, Vdekja dhe Ngjallja e Zotit Jisu Krisht. Janë këto ngjarje të cilat janë të ngarkuara me një ngarkesë emocionale, pasi përballen mohimi, mëkatësia dhe kundërvënia e qenies njerëzore me dashurinë, faljen dhe sakrificën e Krishtit. Duke pasur këto ngarkesa emocionale duhet që besimtarët të jenë përgatitur shpirtërisht, për të kuptuar dhe përjetuar këto ngjarje. Ky është një nga qëllimet që besimtarët orthodhoksë të kreshmojnë plot 7 javë para Pashkës. Kreshmimi është nga njëra anë heqja dorë nga konsumi i mishit dhe nënpordukteve të tij, qumështit dhe nënprodukteve të tij, vezës dhe peshkut dhe nga ana tjetër lutje më të gjata, një reflektim dhe një dedikim më të madh ndaj Zotit. Mënjanimi i përkoshëm nga produktet ushqimore që përmendëm më sipër nuk konsiderohet si një përbuzje ndaj këtyre produkteve, pasi ato janë të mira të dhuruara nga Perëndia dhe për besimtarët orthodhoksë asgjë nuk është e papastër. Por ky veprim bëhet që besimtarët të ushtrojnë vetveten e tyre, të kuptojnë dhe të ndërgjegjësohen për urinë që kanë të uriturit e kësaj bote, të kuptojnë vuajtjet e të vuajturve të kësaj bote. Gjithashtu me anë të kreshmimit t’i lënë më shumë hapësirë përkujdesjes dhe angazhimit shpirtëror. Besimtarët duke kreshmuar dhe lutur më shumë gjatë kësaj periudhe përpiqen të rregullojnë balancën midis angazhimit trupor dhe atij shpirtëror, pasi vetëm në këtë mënyrë do arrijnë të kuptojnë ngjarjet e rëndësishme të Pashkës, ngjarje të cilat shtrihen si në botën shpirtërore edhe në atë materiale.

Kreshma e Pashkës nuk është vënë asnjëherë në diskutim pavarësisht se në fillim të shekullit të III-të filloi të mbahej gjatë gjithë javës para Pashkës në një pjesë të kishave të krishtera dhe nga shekulli IV-ër zbatohej nga të gjitha kishat. Më pas Kreshmës një javore ju shtuan plot dhe gjashtë javë të tjera dhe arsyet ishin: Parapërgatitja më e madhe për katikumenët, ata që do pagëzoheshin ditën e Pashkës dhe një “ripajtim” i besimtarëve me kishën, pasi shpesh shikohej një lloj ftohje në marrëdhëniet e tyre me Perëndinë. Megjithë shtimin e gjashtë javëve kreshmë Java e Madhe, pra java para Pashkës nuk e humbi ritmin dhe rolin e saj parapërgatitor. Në fakt ajo fillon 8 ditë para Pashkës nga mbrëmja e diela paraardhëse, nga e Diela e Dafinave ose Palmave ku kremtohet Hyrja e Zotit Jisu Krisht në Jeruzalem. Java e Madhe kulmin e arrin në tre ditët para Pashkës sepse në ato ditë kremtojmë ngjarjet më prekëse, ngjarje ku hidhërimi dhe gëzimi, frika dhe guximi, mëkati dhe shenjtëria, errësira dhe drita, vdekja dhe jeta ndeshen midis tyre në fund të fundit triumfon Ngjallja që përmban brenda saj gëzimin, shenjtërinë, dritën dhe jetën.

Në këto ditë Kisha me anë të lutjeve, psaljes së troparëve, leximeve nga Shkrimi i Shenjtë, veprimeve simbolike kuptimplotë, litania dhe nderimi i Kryqit dhe epitafit të Zotin Jisu Krisht na fut në një botë tjetër në një botë, e cila i kapërcen kufijtë e saj. Në këto ditë do na vijnë në mendje dhe do na jepet më shumë mundësia për të kuptuar darkën e fundit, Darkën mistike që Jisu Krishti ndau me apostujt e vet që kremtohet të Enjten në mëngjes, arrestimin, gjykimin, kryqëzimin të Enjten në mbrëmje, varrosjen në varr të Premten në mbrëmje, zbritjen në Hadh dhe mbi të gjitha Ngjalljen e Tij në mesnatë midis së Shtunës dhe të Dielës. Duke qenë që Pashka për të krishterët orthodhoksë do të thotë kalim nga vdekja në jetë është e lidhur me Ngjalljen e Zotit Jisu Krisht. Kështu që Ngjallja e Jisu Krishtit është ngjarja qendrore e jetës shpirituale të Kishës Orthodhokse. Ky qëndrim vjen nga fakti që mëkati për teologjinë dhe besimtarët orthodhoksë nuk është një thyerje rregulli apo ofendim ndaj Perëndisë, por një tronditje e marrëdhënies së njeriut me Perëndinë, është një errësim i “ikonës” e me pasojë vdekjen e njeriut. Këto elementë na tregojnë që mëkati kishte pasoja ontologjike dhe jo thjesht morale apo ligjore tek njeriu, prandaj dhe çlirimi i njeriut nga kjo situatë mund të ndodhte me anë të një veprimi po aq ontologjik siç është Ngjallja.

Gëzimi dhe hareja që ofron ngjallja e Krishtit dhe që besimtarët e përjetojnë duke marrë pjesë në lutjet dhe pjesëmarrjen në jetën adhuruese të kishës zbukurohet dhe me respektimin e disa traditave të cilat u formuan me përjetimin për një kohë të gjatë.

Kur i referohemi traditave në lidhje me Pashkën në mendje na vjen veza e kuqe. Ajo është një veçori karakteristike e ditës së Pashkës dhe më tepër çukitja e vezëve. Veza simbolizon jetën, që është e mbyllur dhe e përgjumur brenda lëvozhgës së saj që në momentin që shpërthen del në dritë. Ngjyra e kuqe e vezëve simbolizon sakrificën dhe në rastin konkret simbolizon sakrificën e Krishtit, simbolikë e fitores, gëzimit dhe jetës. Kështu lëvozhga e vezës simbolizon varrin e Krishtit, që u hap dhe dha jetë. Po për vezën e kuqe ekziston dhe një gojëdhënë e kishës. Kur Maria Magdalena, pas ngjalljes së Krishtit, vajti tek Pilati t’i njoftonte ngjarjen dhe i shpuri si dhuratë një shportë me vezë të bardha, sipas zakonit të atëhershëm, ai i tha: Sa mund të bëhen të kuqe vezët që solle, ae mund të jetë ngjallur Krishti. Dhe për çudi, vezët u bënë menjëherë të kuqe.

Pjesë tjetër e traditës është buka e pashkës ku vendoset veza e kuqe në mes, e cila duke qenë e ëmbël shpreh kuptimin e ëmbëlsisë dhe lumturisë të cilat i përmbajnë fjalët e Zotit dhe lutjet e besimtarëve.

Fjala Pashkë shoqërohet me fjalën e ndritshme, duke treguar ose simbolizuar dritën që del nga varri i Krishtit. Madje për të përforcuar ndritshmërinë e Pashkës besimtarët marrin me anë të llambadave të zbukuruara dritën, të cilën klerikët e marrin nga flaka e kandilit të pashuar të Tryezës së Shenjtë, e cila simbolizon varrin e Krishtit të ngjallur dhe e çojnë në shtëpitë e tyre duke bërë kryqin në pragun e shtëpisë dhe duke e mbajtur këtë flakë të pashuar për 40 ditët. Marrja e flakës nga tryeza e shenjtë që ju jepet besimtarëve simbolizon flakën që del çdo vit nga varri Krishtit në Jeruzalem ditën e Pashkëve Orthodhokse, flakë e cila merret dhe shpërndahet nëpër kisha të vendeve të ndryshme. Padyshim që pjesë e tryezës së festimit të Pashkës është mishi i qingjit, duke simbolizuar Krishtin, i cili si qingj erdhi në therrore duke u sakrifikuar për mëkatet e njerëzve (Ungjilli sipas Joanit 1:29, Letra I-rë e Petrit, Zbulesa 5:6).

Atmosferën e Pashkës besimtarët e shprehin duke uruar “Gëzuar për shumë vjet Pashkët”, por ajo që shpreh më shumë frymën e periudhës së Pashkës është përshëndejta “Krishtit u ngjall” dhe si përgjigje ka “Vërtet u ngjall”.

Thoma Çomëni

MESSAGGIO PATRIARCALE PER LA SANTA PASQUA 2010

Prot. n. 316

MESSAGGIO PATRIARCALE PER LA SANTA PASQUA

+ B A R T O L O M E O
PER GRAZIA DI DIO ARCIVESCOVO DI COSTANTINOPOLI – NUOVA ROMA E PATRIARCA ECUMENICO A TUTTO IL PLEROMA DELLA CHIESA GRAZIA, PACE E MISERICORDIA DA CRISTO GLORIOSO SALVATORE RISORTO


Fratelli e Figli amati nel Signore,
Ancora una volta gioioso e splendente sorge il Santo giorno di Pasqua e dispensa gioia, consolazione, esultanza e naturalmente speranza di vita in tutti i fedeli, nonostante il prevalere nel mondo di una atmosfera pesante, a causa della crisi multidimensionale con tutte le sue note conseguenze dolorose nella vita quotidiana dell'umanità.Cristo è risorto dal sepolcro, Dio e Uomo, ed assieme a Lui è risorto l'uomo! La tirannia della morte rappresenta il passato.Il solo Potente e Datore di vita, poiché ha assunto volontariamente per mezzo della Sua incarnazione tutta la miseria della nostra natura e la sua capitolazione, cioè la morte, “Allora mettesti a morte l'ade con la folgore della tua divinità” (Apolitikio resurrezionale del 2 tono) , ha donato anche all'uomo la vita e una “vita in abbondanza” (Gv.10,10). Questa abbondanza di vita che il Risorto ha donato a noi, il diavolo non smette di calunniarla e di screditarla sempre con conseguenze verso il suo nome, benché ora fiaccato, e completamente senza forze e ridicolo. Egli la calunnia, facendo prevalere nel mondo anche della dissolutezza, “l’hybris”, tanto verso Dio, quanto verso l'umanità e tutta la creazione. Egli la scredita anche con la esistenza dentro di noi di una “vecchia ruggine”, di una inclinazione al peccato, la quale sempre idoneamente trae profitto cercando di intrappolarci sia nel peccato tangibile sia nell'errore circa la fede. La dissolutezza , “l’hybris”, è il frutto di quella “ruggine” ed entrambe comprendono la sinistra copia responsabile del turbamento delle relazioni con noi stessi, con gli altri, con Dio e con il creato. Pertanto vi è una necessità ineluttabile di purificare questa ruggine con ogni attenzione e cura, affinché risplenda abbondante la luce vivificante del Cristo risorto nella mente, nell'anima e nel nostro corpo, allontani il buio della dissolutezza, e riversi l'abbondanza della vita in tutto il mondo. Questo non può essere conseguito né attraverso la filosofia, la scienza, o la tecnologia, l'arte o qualche ideologia, se non solo attraverso la fede fino alla Passione, alla Croce, alla Morte e alla discesa ai confini dell'Ade, e alla Resurrezione dai morti del Dio e Uomo Gesù Cristo, espressa attraverso la vita sacramentale della Chiesa e attraverso una laboriosa e sistematica lotta spirituale.La Chiesa, quale Corpo di Cristo, vive ininterrottamente e nei secoli il miracolo della Resurrezione e attraverso i suoi santi Misteri, la Teologia ed il suo insegnamento pratico, ci dà la possibilità di partecipare al miracolo, di condividere la vittoria sulla morte per diventare figli irradianti di luce della Resurrezione e veramente “partecipi della natura divina” (2 Pt. 1,4), come è avvenuto e avviene con tutti i Santi.La naturale predisposizione al male, nel profondo del nostro cuore e il fascio di spine delle passioni unito alla ruggine del “vecchio uomo” (Ef. 4,22) che è in noi, sono il necessario per essere trasfigurati nel più breve tempo possibile in Cristo, per Cristo e grazie a Cristo e delle Sue Icone viventi che sono attorno a noi, - cioè il nostro prossimo -, in un bouquet di virtù, di santificazione e di giustizia.Così il Santo innografo opportunamente canta: “Rivestiti della veste della giustizia, più bianca della neve, rallegriamoci in questo giorno di Pasqua, nel quale Cristo, sole di giustizia, sorgendo dai morti, ci ha fatti tutti i risplendere di incorruttibilità”. (Vesperi del giovedì di Tommaso) . La veste bianca della giustizia ci è stata data simbolicamente durante il Santo Battesimo e siamo chiamati - per mezzo di una continua conversione, di lacrime gioiose, di una preghiera interrotta, di un controllo dei desideri, della pazienza per le cose dolorose della vita, dalla fatica che non recede nella pratica applicazione di tutte le leggi di Dio e naturalmente dalla legge capitale dell'amore, - a purificarci a fondo, partecipando così allo svuotamento, alla kenosi, della croce del Dio e Uomo, affinché giunga la letizia pasquale, la luce fulgida della Resurrezione e la salvezza nella nostra vita e nel mondo attorno a noi.
Indirizzando queste cose da sempre dal Fanar , nelle prove del Venerdì Santo, ma anche nella luce e nella esperienza gioiosa della Resurrezione, esprimendo l'affetto della Madre Chiesa, auguriamo di tutto cuore ogni dono salvifico dall'Artefice della vita, il Risorto dai morti, e la Benedizione Pasquale.
Santa Pasqua 2010

+ Il Patriarca di Costantinopoli
Fervente intercessore presso il Cristo Risorto per tutti voi

CRISTO E' RISORTO

LE PARROCCHIE ORTODOSSE

DEL PATRIARCATO DI MOSCA

San Giovanni di Kronstadt

Castrovillari

Santa Caterina Megalomartire

Acquaformosa

AUGURANO A TUTTI I FEDELI

PII E ORTODOSSI

B U O N A

P A S Q U A

ХРИСТОС ВОСКРЕСЕ

ВОИСТИННУ ВОСКРЕСЕ

HRISTOS A ÎNVIAT

ADEVARAT A ÎNVIAT

CRISTO Ė RISORTO

VERAMENTE Ė RISORTO

KRISTOS ANESTI

ALITHOS ANESTI

KRISHTI U NGJALLË

VIRTETA U NGJALLË

Parrocchia Ortodossa a Castrovillari

PARROCCHIA ORTODOSSA

SAN GIOVANNI DI KRONSTADT

PATRIARCATO DI MOSCA

PALAZZO GALLO

(C.so Garibaldi)

CASTROVILLARI


1° Aprile 2010 - Giovedì


ORE 17,30


CELEBRAZIONE DEL MATTUTINO


E LETTURA DEI 12 VANGELI



2 Aprile 2010 - Venerdì


OSTENSIONE DELL'EPITAFIO

PARROCCHIA ORTODOSSA
SAN GIOVANNI DI KRONSTADT
PATRIARCATO DI MOSCA
Palazzo Gallo
(C.so Garibaldi)
Castrovillari



ORE 17.30

CELEBRAZIONE DEL

MATTUTINO DEL NINFIOS

Dal sito amico: Eleousa.net

Russia - Al Patriarca la stella d'oro di Betlemme

Mosca, 28 Marzo 2010 – Nel giorno solenne in cui si fa memoria dell’ingresso di Nostro Signore a Gerusalemme, nella Sala del Trono della Cattedrale di Cristo Salvatore, il Patriarca di Mosca e di tutta la Russia Kirill ha ricevuto i membri dell’Accademia di letteratura russa (VRS), con il suo presidente YA Belyaev, segretario dell’Unione degli scrittori della Russia. Alla riunione ha partecipato anche l’arciprete Vsevolod Chaplin, presidente del Dipartimento sinodale per la Chiesa e le pubbliche relazioni. Il presidente Belyaev, a nome dell’Accademia, ha consegnato a Sua Santità il Patriarca Kirill “La stella d’oro di Betlemme” per il suo contributo allo sviluppo morale e spirituale della Russia, l'unità dei popoli ortodossi, il rafforzamento del Cristianesimo nella società moderna. In passato, il premio è stato consegnato anche al Santissimo Patriarca di Mosca e di tutta la Russia Alessio II e a Sua Santità il Patriarca Paolo della Serbia Nel ringraziare, il Patriarca ha detto che è importante oggi lottare per la conservazione della lingua russa, per condividere il patrimonio spirituale e culturale, per promuovere la letteratura russa. "Vi ringrazio per il vostro lavoro e invio la benedizione di Dio sui lavori dell 'Accademia”.

(Fonte: Ufficio stampa del Patriarca di Mosca e di tutta la Russia; www.patriarchia.ru)

PATRIARCATO DI MOSCA

PARROCCHIA ORTODOSSA

SAN GIOVANNI DI KRONSTADT

P.zzo GALLO

(Corso Garibaldi)

CASTROVILLARI

Programma ed orario delle celebrazioni

da Domenica 28 Marzo a Domenica 4 Aprile

28 Marzo 2010 Domenica della Palme Divina Liturgia Ore 10.00
Inizia la Settimana Santa Mattutino Ore 17.30
29 Marzo 2010 Lunedi Mattutino Ore 17.30
30 Marzo 2010 Martedì Mattutino Ore 17.30
31 Marzo 2010 Mercoledì Mattutino Ore 17.30
01 Aprile 2010 Giovedi (12 Vangeli) Ore 17.00
02 Aprile 2010 Venerdì (Sepoltura di Gesù) Ore 17.00
03 Aprile 2010 Sabato (Confessioni) Ore 16.30

04 Aprile 2010
PASQUA DI RESURREZIONE

DIVINA LITURGIA - SFÂNTA LITURGHIE - БОЖЕСТЕННАЯ ЛИТУРГИЯ

ORE 10.00

ХРИСТОС ВОСКРЕСЕ - HRISTOS A ÎNVIAT - CRISTO Ė RISORTO

Padre Giovanni Capparelli (Cell.: 3280140556)

A TUTTI VOI FEDELI ORTODOSSI

BUONA PASQUA